Zapomnij o przejściu z mrożonkami. Nie potrzebujesz piekarnika neapolitańskiego i trzydziestu lat doświadczenia. Wystarczy ciepła woda, mąka i cierpliwość, aby poczekać dwie godziny.
Istnieje mit, że zrobienie ciasta na pizzę od podstaw to weekendowa zabawa dla fanatyków jedzenia. To jest błędne. To dziesięć minut przygotowań, a potem czekanie. Wynik? Skórka, która po ugryzieniu przyjemnie chrupie, ale zachowuje wystarczającą elastyczność, aby utrzymać sos bez zamieniania się w rozmoczoną masę.
Dlaczego jest to konieczne? Ciasto kupione w sklepie smakuje jak mokry karton. A to jest jak prawdziwy chleb, który „wie”, czym są drożdże.
Dlaczego ta konkretna metoda przygotowania ciasta jest skuteczna
Działa tu prosta, ale bezwzględna chemia. Jeśli spróbujesz przyspieszyć proces, otrzymasz gęstą cegłę. Jeśli szanujesz czas wyrastania ciasta, otrzymasz przewiewną, musującą perfekcję.
Wszystko zaczyna się od aktywacji drożdży. Do ciepłej wody wsypać cukier i suche drożdże. Poczekaj dziesięć minut. Obserwuj bąbelki. To drożdżowe powiedzenie: „Żyję, upieczmy”.
Następnie wymieszaj mieszaninę z siedmioma szklankami uniwersalnej mąki pszennej i solą. Zagnieść ciasto. Nie pięć minut. Dziesięć do piętnastu. Twoje mięśnie będą płonąć. Warto. Powinna powstać sieć glutenowa. Ciasto powinno stać się miękkie, gładkie i elastyczne. Jeśli jest lepkie, kontynuuj ugniatanie.
Potem przychodzi najtrudniejsza część: nicnierobienie.
Nasmaruj miskę olejem, włóż do niej ciasto, przykryj i odstaw do wyrośnięcia na co najmniej godzinę. Najlepiej na dwadzieścia cztery godziny, jeśli masz dość samokontroli. Zimna fermentacja w lodówce powoduje powstanie związków smakowych, których nie można uzyskać wyłącznie za pomocą ciepła. Ale jeśli jesteś głodny, godzina w temperaturze pokojowej również będzie skuteczna.
Jak stworzyć idealne cienkie ciasto
Gdy będzie gotowy, ugniataj ciasto. Nie przejmuj się tym. Uwolnij wszelkie pęcherzyki powietrza. Pokrój na cztery części. Uformuj kręgi.
Niech znowu odpoczną. Trzydzieści minut. To rozluźni gluten. Jeśli pominiesz ten krok, ciasto będzie stawiało opór. Kurczy się i powraca do piłki za każdym razem, gdy próbujesz ją rozciągnąć. Chcesz elastycznego ciasta.
Rozgrzej piekarnik. W pełni. Maksymalna temperatura. 230–260°C. Umieść w środku kamień do pizzy, żeliwną patelnię lub odwróconą blachę do pieczenia. Tak, do góry nogami. Potrzebujesz płaskiego dna z ciężkiej blachy imitującej kamień.
Podczas gdy piekarnik piecze wnętrze Twojej kuchni, przygotuj sos. Całe pomidory z puszki. Sól. Ubij blenderem, aż będzie gładkie. Wszystko. Żadnej gotowanej marynaty. Surowy, jasny, kwaśny. Doskonale zaciemnia tłuszcz.
Dodatki, które nie zniszczą struktury pizzy
To właśnie w tym miejscu ludzie najczęściej popełniają błędy. Przeciążają pizzę dodatkami.
Celem jest równowaga. Za dużo sosu sprawi, że będzie zupny. Zbyt duża ilość sera będzie go obciążać, przez co skórka nie będzie chrupiąca.
Wypróbuj klasyczną Margaritę. Cienka warstwa surowego sosu pomidorowego. Świeża mozzarella, porwana na kawałki. Nie tarty. Tarta mozzarella topi się w plastikowy naleśnik. Podarte kawałki zamieniają się w gumowate kieszenie. Na koniec dodać bazylię i oliwę.
Lub wybierz opcję Bianca. Bez sosu pomidorowego. Użyj pesto lub ricotty. Czosnek. Zioła. To pożywna opcja, ale brak mokrych pomidorów sprawia, że skórka jest bardziej sucha i chrupiąca.
Albo po prostu pepperoni. Pikantny. Zwijają się w rurki i gromadzą tłuszcz w kałużach. Pyszny tłuszcz. Dodaj parmezan.
Przed nałożeniem ciasta posyp powierzchnię roboczą orkiszem. To jak żwir pod oponami. Zapobiega to sklejaniu się i dodaje chrupkości. Przełożyć pizzę na gorący kamień.
Piec 15 minut.
Konkluzja: wysiłek kontra nagroda
Spędzasz 10 minut na ugniataniu. 10 minut na wyrabianie. Czekaj od jednej do dwóch godzin. Czas pieczenia 15 minut.
Informacje o wartościach odżywczych różnią się znacznie w zależności od tego, ile sera umieścisz na pizzy. Podstawowa kromka zawiera około 267 kalorii, głównie z węglowodanów z mąki i tłuszczu z masła. Załadowana pizza może zawierać do 1691 kalorii w całym cieście. Jedz odpowiedzialnie. Albo nie. Zrobiłeś to. Zasługujesz na to.
Skórka oddziela się od formy z dźwiękiem rozdzieranego papieru. Złoty brąz. Może z kilkoma spalonymi miejscami. Te miejsca pachną dymem, ogniem i sukcesem.
Nigdy więcej nie kupisz mrożonego ciasta. Po co?
Różnica nie polega na umiejętnościach. I na czas.
Gdy następnym razem będziesz mieć ochotę na pizzę, nie otwieraj aplikacji do dostawy. Otwórz torebkę z mąką.
