Abigail Adams jest często pamiętana ze swojego słynnego przesłania „pamiętaj o kobietach”, ale jej wpływ wykraczał daleko poza sam jej list. Jej wnuk, Charles Francis Adams, zauważył, że odegrała kluczową rolę w kształtowaniu trajektorii politycznej swojego męża, Johna Adamsa. Nie chodziło tylko o wsparcie emocjonalne; chodziło także o organizację i logistykę.
Precyzyjnie zarządzała rodzinnym gospodarstwem w Brighton w stanie Massachusetts. Podczas gdy John był poza domem, służąc w Kongresie Kontynentalnym, a później pełniąc funkcję wiceprezydenta, Abigail zapewniała sprawne funkcjonowanie gospodarstwa domowego i stabilność finansową. Rozwiązała problemy gospodarcze, co pozwoliło mu skoncentrować się na tworzeniu amerykańskiego rządu bez obawy o załamanie się w życiu rodzinnym. To było praktyczne wsparcie. Stała się filarem jego kariery.
Precyzyjnie zarządzała rodzinnym gospodarstwem rolnym. Pod nieobecność Johna Abigail dbała o sprawne funkcjonowanie domu i stabilność finansową.
Poza rolnictwem Abigail była aktywną zwolenniczką praw kobiet. Mocno wierzyła w prawo kobiet do edukacji. W czasach, gdy nauka kobiet często ograniczała się do podstawowych zasad etykiety lub umiejętności domowych, opowiadała się za rozwojem intelektualnym zarówno siebie, jak i innych kobiet. Jej stanowisko było postępowe. Opierała się na przekonaniu, że kobiety potrzebują inteligencji równie bystrej jak mężczyźni, których poślubiają lub którymi zarządzają.
Zajęła także jasne stanowisko moralne w kwestii niewolnictwa. Abigail opowiadała się za jego zniesieniem. Nie była to opinia bierna. Było to stanowisko aktywne, zgodne z jej szerszymi poglądami na wolność i sprawiedliwość. Dla wielu jej współczesnych poglądy te były radykalne. Uczynili ją znaczącą postacią wczesnego amerykańskiego feminizmu i ruchu przeciw niewolnictwu, nawet jeśli historia czasami przyćmiewa jej aktywizm związany z rolą pierwszej damy.
Jej dziedzictwo kryje się nie tylko w jej słowach. Widać to w pracy, którą wykonała za kulisami. Udowodniła, że zarządzanie domem i gospodarstwem może być równie trudne i wymagające, jak każdy urząd polityczny. Pokazała też, że propagowanie edukacji i równości nie jest jedynie kwestią poboczną. To była centralna część jej osobowości.
