Ludzie często wyobrażają sobie Kennedych jako wytworną, niezniszczalną dynastię. Zapominają o swoim smutku.
Jacqueline Kennedy Onassis miała czworo dzieci z Johnem F. Kennedym. Tylko dwoje z nich przeżyło dzieciństwo. To statystyka, którą czyta się jak przypis, ale to ciężar, jaki dźwigała przez całe życie.
Kim były dzieci J.F.K. i Jacqueline?
Jeśli szukasz drzewa genealogicznego, musisz znać nazwiska. Większość ludzi wie o Carolyn i Johnie Jr. Ale historia zaczyna się wcześniej, w cieniu wczesnych strat.
Arabella Kennedy urodziła się jako pierwsza. Urodziła się martwa w 1956 roku. Para czekała kilka miesięcy, zanim ogłosiła publicznie jej istnienie. Była to dziwna i cicha decyzja, która przez wiele lat chroniła jej pamięć w tajemnicy.
Potem był Patrick Bouvier Kennedy. Urodził się w sierpniu 1963 roku i żył tylko dwa dni. Jego narodziny skomplikowały sprawę. J.F.K. cierpiała na silny ból pleców i wkrótce po urodzeniu Patricka wymagała operacji. Stres był ogromny. Dziecko zmarło z powodu zespołu niewydolności oddechowej, choroby zwanej chorobą błon szklistych. To złamało Jacqueline. Później napisała list do matki, w którym opisała agonię trzymania dziecka, którego nie mogła uratować.
Ocalali: Carolyn i John F. Kennedy Jr.
Po tych stratach para miała jeszcze dwójkę dzieci. To oni dorastali pod szczególną uwagą opinii publicznej.
Caroline Bouvier Kennedy urodziła się w 1957 roku. Stała się starszą siostrą, tą, która wkroczyła w przestrzeń publiczną z wdziękiem odzwierciedlającym wczesny styl jej matki, ale później stała się samodzielną siłą polityczną.
John F. Kennedy Jr. urodził się w 1960 roku. Był „księciem Ameryki”, tym, który nosił to nazwisko aż do tragicznej katastrofy lotniczej, która zakończyła jego życie w 1999 roku.
Dlaczego ta historia jest dziś ważna?
To ważne, bo dzięki temu mit staje się ludzki. Rozmawiamy o modzie Jacqueline, jej bibliotece, jej małżeństwach. Rzadko mówimy o matce, która pochowała dwójkę dzieci, zanim jej najmłodsze dziecko skończyło trzy lata.
„Smutek jest ceną, jaką płacimy za miłość”.
To banał, ale w tej rodzinie był dosłowny. Odporność wymagana do wychowania Carolyn i Johna Jr. przy jednoczesnym zachowaniu wspomnień o Arabelli i Patricku jest czymś, co rzadko doceniamy, gdy patrzymy na stare czarno-białe zdjęcia trawnika Białego Domu.
Więc kiedy zobaczysz zdjęcia Kennedy’ego, przyjrzyj się bliżej. Zobacz uśmiechy. Ale widzisz też ciszę za nimi.
