Abigail Adams wordt vaak herinnerd vanwege haar beroemde pleidooi om ‘de dames te herdenken’, maar haar invloed reikte veel verder dan een enkele brief. Haar kleinzoon, Charles Francis Adams, merkte op dat zij een belangrijke rol speelde bij het vormgeven van het politieke traject van haar man John Adams. Het ging niet alleen om emotionele steun; het ging over logistiek.
Ze leidde de familieboerderij in Braintree, Massachusetts, met precisie. Terwijl John diende in het Continentale Congres of later als vice-president, hield Abigail het huishouden draaiende en de financiën stabiel. Ze regelde zakelijke zaken waardoor hij zich kon concentreren op de opkomende Amerikaanse regering zonder dat zijn huiselijk leven instortte. Dit was praktische ondersteuning. Het was de ruggengraat van zijn carrière.
Ze beheerde de familieboerderij met precisie. Terwijl John weg was, zorgde Abigail ervoor dat het huishouden draaiende bleef en de financiën stabiel bleven.
Buiten de boerderij was Abigail een uitgesproken pleitbezorger voor vrouwenrechten. Ze geloofde heilig in het recht van vrouwen op onderwijs. In een tijd waarin het onderwijs voor vrouwen vaak beperkt was tot basisetiquette of huishoudelijke vaardigheden, drong ze aan op intellectuele ontwikkeling voor zichzelf en andere vrouwen. Haar houding was vooruitstrevend. Het was geworteld in de overtuiging dat vrouwen een geest nodig hadden die net zo scherp was als de mannen met wie ze trouwden of regeerden.
Ze nam ook een duidelijk moreel standpunt in over de slavernij. Abigail was voorstander van de afschaffing ervan. Dit was geen passieve mening. Het was een actief standpunt dat aansluit bij haar bredere opvattingen over vrijheid en rechtvaardigheid. Voor veel van haar tijdgenoten waren deze opvattingen radicaal. Ze maakten haar tot een belangrijke figuur in het vroege Amerikaanse feminisme en de anti-slavernijbewegingen, ook al overschaduwt de geschiedenis soms haar activisme achter haar rol als First Lady.
Haar nalatenschap zit niet alleen in haar woorden. Het zit in het werk dat ze achter de schermen deed. Ze bewees dat het beheren van een huishouden en een boerderij net zo complex en veeleisend kon zijn als welk politiek ambt dan ook. En ze liet zien dat het pleiten voor onderwijs en gelijkheid niet slechts een kanttekening was. Het stond centraal in haar identiteit.
