Ik ben twintig jaar oud. Ik ben een homoseksuele Latino-student. Ik heb nog geen baby vastgehouden, hoewel ik wel in paniek raakte toen mijn gummibeerdamp bijna door mijn vingers gleed tijdens een recent SXSW-evenement. Ik bevond me in het SHE Media Co-Lab, omringd door een zee van moeders en vrouwen van middelbare leeftijd die dingen leken te weten die ik absoluut niet weet.
Het blijkt dat ik meer heb geleerd dan ik had verwacht.
“Ik ben niet bereid om van mijn hele leven iets te maken waar ik alleen maar doorheen probeer te komen.”
– Gabby Reece
Voormalig professioneel beachvolleybalster Gabby Reece leidde de zaal door een ademhalingsoefening. Sluit de ogen. Inademen. Uitademen. Ik dacht dat het misschien raar was. Toen voelde ik me onverwacht kalm.
Het werkte. Beter dan de spuitbus met fruitsmaak waar ik meestal achteraan jaag. Of de vrijdagavondwodka-cranberryspiraal. Ik gebruik het nu nog steeds. Reece maakte een punt dat ik niet kon negeren: waarom brengen we onze dagen door met wachten tot ze eindigen? Ik voel dat. Soms wil ik gewoon niet langer de ‘bezige bij’ zijn op school, in bed kruipen en rotten. Of drink een drankje aan een bar. Maar het leven is niet slechts een checklist.
Ze sprak over kleine momenten. De dingen die we missen omdat we het te druk hebben met rennen. Dus ik stap naar buiten. Gras aanraken. Luisteren naar vogels. Dat zou jij ook moeten doen.
Toen kwam Emily Morse. Auteur. Sekstherapeut. Ze zei tegen de kamer dat ze seks moesten plannen.
Echt?
Ja. Echt. Ik weet hoe het klinkt. Het lijkt klinisch om ‘orale fixatie’ direct na de vergadering van vijf uur in uw agenda te noteren. Misschien onromantisch. Maar hier is de waarheid. We hebben allemaal behoeften. Of je nu een moeder bent die twee peuters achterna zit of een blut student bent die stage loopt te solliciteren, tijd is schaars. Kindervoetbalwedstrijden wachten niet. Stress ook niet.
Door een tijdstip te kiezen dat voor beide mensen werkt, geef je jezelf iets om op te anticiperen. Het neemt het giswerk weg. Doodt het de spontaniteit? Waarschijnlijk niet helemaal. Morse vroeg niet om een rigide contract. Ze suggereerde structuur. Gewoon een beetje structuur zorgt ervoor dat al het andere een beetje gemakkelijker ademt.
Waarom de verbinding ingewikkeld maken als je het gewoon op de kalender kunt zetten?
Deze panelen bleven bij mij hangen. Er waren nog tal van andere lezingen op het festival. Honderden. Maar Reece en Morse resoneerden. Ik wil schrijven over seks en gezondheid. Ik droom ervan de volgende Carrie Bradshaw te zijn. Sex and the City maar met een diploma journalistiek, hoop ik. Kat Steinberg, hoofdredacteur van SHE Media, gaf me een hint dat dat misschien een haalbaar pad is. Er is ruimte aan tafel voor onderwerpen waar mensen normaal gesproken niet over praten tijdens het zondagse diner.
Ik hou van groenten. Ik hou van informatie over seksuele gezondheid. De twee hoeven elkaar niet uit te sluiten.
Jorge Espinoza rondt zijn hoofdvak journalistiek af aan de UT Austin. Hij schrijft over popcultuur, seks en de vreemde kloven tussen die twee. Hij is geïnspireerd door een fictieve columnist genaamd Carrie. We komen er allemaal wel achter, nietwaar?
