De modewereld stond stil toen Virgil Abloh in november 2021 overleed. Hij was nog maar 41.
Het ene moment was hij de visionair achter Off-White en de eerste Afro-Amerikaanse creatief directeur van Louis Vuitton herenkleding. Het volgende moment was hij weg.
De schok golfde door de straten en door het voedsel. Toen kwamen de overlijdensberichten. Ze vertelden een ander verhaal. Een privé. Twee jaar vóór zijn dood vocht Abloh tegen een zeldzame ziekte, hartangiosarcoom genaamd. Dit is een kanker die zich vormt in de bekleding van de bloedvaten van het hart. Het is agressief. Het is ongewoon. En lange tijd hield hij het stil.
Deze openbaring verklaarde meer dan alleen zijn plotselinge overlijden. Het dwong een gesprek af waar we nog niet klaar voor waren. Kanker geeft niets om uw vermogen of uw culturele impact. Het maakt niet uit of je Instagram volgt. Het verbergt zich in het volle zicht.
De transparantie van Abloh wierp uiteindelijk licht op een ziekte waar de meeste mensen nog nooit van hebben gehoord. Waarom moeten we ons zorgen maken over cardiaal angiosarcoom? Omdat het onze perceptie van gezondheid en privilege uitdaagt. Wij gaan ervan uit dat als u toegang heeft tot de beste artsen en de nieuwste behandelingen, u veilig bent. We gaan ervan uit dat zichtbaarheid op een bepaald gebied van het leven je beschermt tegen biologische kwetsbaarheid.
Dat is niet het geval.
“Kanker discrimineert niet. Het vindt jou.”
Het verhaal van Virgil Abloh gaat niet alleen over mode. Het gaat over de grenzen van de moderne geneeskunde en de stilte rond zeldzame ziekten. Wanneer een publieke figuur privé tegen een ziekte vecht, blijven we met vragen zitten. Hoe ondersteunen we degenen die in stilte lijden? Wat betekent het om de sterfelijkheid onder ogen te zien terwijl van je wordt verwacht dat je onaantastbaar bent?
De nalatenschap van Abloh omvat nu deze ongemakkelijke waarheid. We kijken naar zijn pakken. Wij bewonderen zijn sneakers. Wij citeren zijn advies. Maar we herinneren ons ook de man die in zijn hart een oorlog vocht terwijl de wereld hem over de catwalks zag lopen.
Zijn dood was onverwacht. Zijn ziekte was dat niet. De enige verrassing was hoe lang hij het verborgen hield. En waarom.
